“I Dwell I Depart I Adapt”
Camille Marquand

Εγκαίνια: 10/02 | 19.00 – 22.00

Διάρκεια: 10/02-21/02/2026
Επιμέλεια: Εμμανουέλα Αρχαγγελάκη
Διοργάνωση: Νιόβη Κρητικού
Διεύθυνση: Ευγενίου Βουλγάρεως 6, Μετς | 11636
Είσοδος Ελεύθερη

Στην εικαστική πρακτική της Camille Marquand διακυβεύεται το ζήτημα της αρμονικής
συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση, μορφές προσαρμογής και η λεπτότητα της
ελπίδας μέσα σε συνθήκες μεταβολής. Σε μία εποχή ραγδαίας τεχνολογικής και
βιομηχανικής ανάπτυξης, όπου το φυσικό περιβάλλον μεταβάλλεται και οι βιότοποι
μετατοπίζονται, τα έργα της συγκροτούν πεδία όπου το χρώμα γίνεται τοπίο και η
μορφή αναδύεται ανάμεσα στην απειλή και την αντοχή.
Η Camille με ευαισθησία και ενσυναίσθηση παρουσιάζει την φύση και τα πλάσματά της
ως ιερό, φορέα μνήμης και ελπίδας. Με ζωηρά και χαρούμενα χρώματα περιγράφεται
η ομορφιά των πουλιών, των ζώων και των δέντρων που χρήζουν προσοχής και
φροντίδας. Μέσα από την αφαίρεση του φόντου εκφράζει καταστάσεις, συμβάντα και
κακώς κείμενα του ανθρώπινου εξελικτικού γίγνεσθαι. Σε αντίστιξη, με ακουαρέλα
ζωγραφίζει όμορφα τοπία που αποπνέουν γαλήνη και μία ξεγνοιασιά, που βρίσκεται
πλέον μόνο σε κοινωνικά «παρωχημένα» νησιώτικα χωριά.

Στην ζωγραφική πράξη,

το υλικό δημιουργεί στην επιφάνεια του καμβά ή του χαρτιού
khadi διαφορετικές ποιότητες σχέσης με τον κόσμο. Παράγεται μία σχέση του
ανθρώπου με το περιβάλλον, όπου το τοπίο δεν είναι η αναπαράστασή του· είναι η
βίωση συγκίνησης, η σχέση που έχει η υποκειμενικότητά του με αυτό. Για την Camille
έχουν σημασία τα πουλιά, που είναι τόσο όμορφα, αλλά συχνά βρίσκονται σε κίνδυνο.
Παρομοίως, τα ελάφια βρίσκονται υπό απειλή στα δάση, λόγω οικολογικών
καταστροφών και μόλυνσης του περιβάλλοντος.
Το συναίσθημα αυτό εντείνεται όταν οι μορφές είναι ρεαλιστικά αποδομένες και
απομονωμένες σε κάθε τοπίο, αφηρημένο και ταραγμένο. Η μορφή αποκόβεται από το
οικείο, εμφανίζεται ως ευάλωτη παρουσία και λειτουργεί ως μάρτυρας απώλειας και
μετατόπισης. Το τοπίο, άλλοτε δυναμικό κι άλλοτε ρευστό, δεν είναι ουδέτερο
σκηνικό· είναι πεδίο που προβάλλεται η αγωνία απέναντι στις κλιματικές και
πολιτισμικές αλλαγές.
Το χρώμα για την Camille λειτουργεί ως μέσο έκφρασης μίας συνθήκης απειλής που
δεν εξηγείται, αλλά γίνεται αισθητή. Οι συμπληρωματικές αντιθέσεις μεταφράζουν την
περιβαλλοντική διατάραξη σε αισθητική εμπειρία, συνήθως με το μοτίβο ψυχρών

τόνων δίπλα σε θερμούς. Η επανάληψη του διαγώνιου άξονα εντείνει αυτή την
κατάσταση. Μέσα σε αυτή την ένταση και καταστροφή, όμως, εμφανίζεται μία χρυσή
γραμμή, επιβλητική και ταυτόχρονα λεπτή κι εύθραυστη, ως ελπίδα αυτοθεραπείας κι
επιβίωσης.
Στις ακουαρέλες η εικόνα μοιάζει περισσότερο με ανάμνηση, όπου ανάλαφρες
στρώσεις χρώματος αφήνουν χώρο για ηρεμία. Τα νησιώτικα τοπία δεν είναι
νοσταλγικά ιδεώδη αλλά βιωμένοι τόποι, των οποίων η ευθραυστότητα καθιστά την
ανάγκη προστασίας εξίσου επιτακτική. Σε αυτή την εικαστική μετατόπιση, η
προσαρμογή δεν αφορά μόνο την απεικόνιση, αλλά και την ίδια τη ζωγραφική πράξη. Η
καλλιτέχνις αλλάζει ρυθμό, μέσο και ένταση, υποδηλώνοντας ότι η αρμονική
συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης δεν επιτυγχάνεται μέσω κυριαρχίας, αλλά μέσω
σεβασμού και ελαχιστοποίησης του ίχνους.
Μέσα από τις μνήμες και τα βιώματά της, η Camille ανοίγει διάλογο για την κατοίκηση,
την φυγή, την προσαρμογή. Τα έργα γίνονται αφορμή στοχασμού και
επαναπροσδιορισμού της σχέσης φύσης και ανθρώπου, αναδεικνύοντας έννοιες όπως
η επιβίωση, η ευαλωτότητα και η επιμονή της ζωής.

Εμμανουέλα Αρχαγγελάκη

Σύντομο βιογραφικό

Η Camille Marquand είναι Βρετανίδα ζωγράφος που ζει στην Ελλάδα πάνω από είκοσι
χρόνια. Η πρακτική της αφορά λάδια και ακουαρέλα σε πολύχρωμα αφηρημένα και
ημι-αφηρημένα έργα που συνδυάζουν αφαιρετικά και αναπαραστατικά στοιχεία. Η
δουλειά της έχει εκτεθεί στην Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο, και έργα της ανήκουν
σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

EN

Arts Centre Mets
“I Dwell I Depart I Adapt”
Camille Marquand

Opening: 10/02 | 19:00–22:00

Duration: 10/02–21/02/2026
Curated by: Emmanouela Archaggelaki
Organised by: Niovi Kritikou
Address: Evgeniou Voulgareos 6, Mets | 11636
Free admission

In Camille Marquand’s artistic practice, the question of the harmonious coexistence
between humans and nature is at stake, alongside modes of adaptation and the fragility
of hope under conditions of transformation. In an era of rapid technological and
industrial development, where the natural environment is altered and habitats are

displaced, her works constitute fields in which colour becomes landscape and form
emerges between threat and endurance.
With sensitivity and empathy, Camille presents nature and its creatures as sacred
entities, carriers of memory and hope. Through vivid and joyful colour palettes, she
renders the beauty of birds, animals and trees that call for attention and care. By
abstracting the background, she articulates conditions, events and the problematic
aspects of the human evolutionary process. In counterpoint, her watercolours depict
serene landscapes that emanate calmness and a sense of carefreeness—qualities now
encountered primarily in socially “obsolete” island villages.

Within the painterly act,

the material itself generates on the surface of the canvas or
khadi paper distinct relational qualities with the world. What emerges is a relationship
between human and environment in which the landscape is not a representation but an
experiential state: an affective encounter and a reflection of the subject’s relation to it.
For Camille, birds are of particular significance—exceptionally beautiful yet frequently
endangered. Similarly, deer are under threat in forest environments due to ecological
devastation and environmental pollution.
This affective intensity is heightened when the forms are rendered realistically and
isolated within each abstract and unsettled landscape. Detached from the familiar, the
figure appears as a vulnerable presence, functioning as a witness to loss and
displacement. The landscape—at times dynamic, at others fluid—is not a neutral
setting; it is a field upon which anxieties surrounding climatic and cultural
transformations are projected.
For Camille, colour operates as a vehicle for articulating a condition of threat that resists
explanation but is viscerally perceived. Complementary chromatic contrasts translate
environmental disruption into an aesthetic experience, most often through the
juxtaposition of cool and warm tones. The repeated use of a diagonal axis intensifies this
sense of instability. Yet within this tension and destruction, a golden line
emerges—assertive yet simultaneously fine and fragile—signifying a possibility of self-
healing and survival.
In the watercolours, the image assumes the character of a memory, where light
chromatic layers allow space for stillness and repose. The island landscapes are not
nostalgic ideals but lived places, whose fragility renders the need for protection equally
urgent. Within this artistic shift, adaptation concerns not only representation but the
very act of painting itself. The artist alters rhythm, medium and intensity, suggesting
that harmonious coexistence between humans and nature is not achieved through
domination, but through respect and the minimization of one’s imprint.
Through her memories and lived experiences, Camille opens a dialogue on dwelling,
departure and adaptation. The works become catalysts for reflection and for a

reconfiguration of the relationship between nature and humanity, foregrounding
notions such as survival, vulnerability and the persistence of life.

Emmanouela Archaggelaki

Bio

Camille Marquand is a British painter who has been living in Greece for over twenty
years. Her practice encompasses oil painting and watercolour, producing colourful
abstract and semi-abstract works that combine representational and non-
representational elements. Her work has been exhibited in Greece and the United